Juan 6
Gilaki John · Toca un versículo para ver sus referencias cruzadas.
زیاده بوستنه پنجتأ نان و دوتأ ماهی
1مدتی بعد، عیسی به او طرفه دریاچه جلیل کی هو دریاچه تیبِریه بو، بوشو. 2گرویه زیادی اونه دونبالسر بوشوییدی چونکی معجزاتی کی با شفایه مریضأن انجام بده بو، بیده بید. 3پس عیسی تپه جور بوشو و خو شاگردأنه اَمره اویه بینیشته. 4(یهودیأنه عیده پِسَخ نزدیک بو.) 5وختی عیسی نیگاه بوکوده، بیده کی گرویه زیادی اونه طرف اَمون دریدی، فیلیپُسه بوگفته: «از کویه نان بیهینیم تا اَشأن بوخورید؟» 6عیسی اَ حرفه بوگفته چون خوأستی اونه امتحان بوکونه و خودش بهتر دأنستی کی چی بوکونه.
7فیلیپُس جواب بده: «دیویست دینار نانم اوشأنه سئره نوکونه، حتی اگر هر کدامه اوشأن ایپچه نان بوخورید.» (دیویست دینار، او موقع حدوده هشت ماهه کارگره مزد بو.)
8ایتأ دیگر از شاگردأن به نامِ آندریاس کی شَمعونِ پِطرُسِ برأر بو، بوگفته: 9«ایتأ پسر بچه ایسَه کی پنجتأ نانه جو و دوتأ ماهی دأره، امّا اَن، چوطو اَ گرویه سئره کونه؟»
10عیسی بوگفته: «مردمه بینیشأنید.» اویه سبزهزار زیاد بو. او جمعیت میأن پنج هزار نفر فقط مرد بید. 11اون وخت عیسی نانه فیگیفته و شکرگزاری بوکوده و اونه شاگردأن، بین اوشأنی کی نیشته بید، تقسیم بوکودیدی، و ماهییأنه اَمرهیم هو کاره بوکوده، به اندازهیی کی خوأستیدی اوشأنه فده. 12وختی سئره بوستیدی، خو شاگردأنه بوگفته: «هر چی زیاد بَمو خوردهنانأنه جمعَ کونید تا چیزی از بین نشه.» 13پس اوشأنه جمعَ کودیدی و از باقیماندهیه او پنجتأ نانه جو کی جماعت بوخورده بید، دوازدهتأ زنبیل پُره بوسته!
14مردم با دِئنه اَ معجزه کی از عیسی ظاهره بوسته، بوگفتیدی: «راستی، راستی کی اون هو پیامبری ایسه کی بأیستی به جهان بَمو بی.» 15عیسی وختی بفهمسته کی اوشأن تصمیم دأریدی اونه به زور پادشاه بوکونید، او جایه ترکه کوده و تنهایی به کوه بوشو.
عیسی آبه رو راه شه
16غروب دم، اونه شاگردأن به سمته دریاچه بیزیر بَموییدی. 17هوا تاریک بو و عیسی هنوز اوشأنه اَمره نِیسه بو، اوشأن سوارِ قایق بوبوستیدی و به او طرفه دریاچه، به طرفه کَفَرناحوم بوشوییدی. 18امّا در اَ موقع، دریاچه بخاطره وزشه باده سختی کی اَمویی به تلاطم دکفته. 19وختی به اندازه پنج یا شیش کیلومتر پارو بزه بید، عیسایه بیدهییدی کی آبه رو راه شوئون دره و قایقه نزدیکه بوستن دره. پس هراسأنه بوستیدی. 20امّا عیسی اوشأنه بوگفته: «منم، نترسید!» 21اون وخت خوأستیدی اونه سوارِ قایق بوکونید، کی قایق هو لحظه به مقصد فَرسه.
عیسی، نانه حیاته
22روزِ بعد، جماعتی کی او طرفه دریاچه ایسه بید، بفهمستیدی کی بجز ایتأ قایق، قایقه دیگری اویه ننَه بو و دأنستیدی کی عیسی خو شاگردأنه اَمره اونه سوارَ نوبوسته بو، بلکی شاگردأن تنهایی بوشو بید. 23اون وخت قایقأنه دیگری از تیبِریه بَموییدی و نزدیکه جایی فَرسهییدی کی اوشأن بعد از شکرگزاریه عیسی، نان بوخورده بید. 24وختی مردم بفهمستیدی کی نه عیسی اویه ایسه و نه اونه شاگردأن، او قایقأنه سوارَ بوستیدی و به دونباله عیسی به کَفَرناحوم بوشوییدی.
25وختی اونه او طرفه دریاچه پیدا بوکودید، اونه وَورسهییدی: «ای اوستاد، کِـی اَیه بَمویی؟»
26عیسی جواب بده: «آمین، آمین، شمره گم، می دونبال گردیدی نه به دلیله معجزاتی کی بیدهییدی، بلکی بخاطره او نانی کی بوخوردیدی و سئره بوستیدی. 27کار بوکونید امّا نه خوراکه فانیره، برای خوراکی کی تا زندگییه اَبدی باقییه، خوراکی کی انسانه پسر شمره فده. چونکی بر پسره کی خدایه پئر، مُهرِ تأیید بزه.»
28اون وخت از اون وَورسهییدی: «چی بوکونیم تا کارأیی کی خدا خوأیه انجام بدیم؟»
29عیسی در جواب بوگفته: «کاری کی خدا خوأستهیه اَنه کی به او کسی کی اون اوسه کوده ایمأن بأورید.»
30بوگفتیدی: «چی معجزهیی اَمَره نیشأن دیهی تا با اونه دِئن، تره ایمأن بأوریم؟ چی کونی؟ 31اَمی پئرأن بیابانه میأنی مَنّایه کی خوراکه آسمانی بو، بوخوردیدی هوطو کی بینیویشته نَهه: ‹اون از آسمان اوشأنه نان فده تا بوخورید.›»
32عیسی جواب بده: «آمین، آمین، شمره گم، موسی نبو کی از آسمان او نانه شمره فده، بلکی می پئر بو کی نانه حقیقییه از آسمان شمره فده. 33چونکی خدا نان، کسییه کی از آسمان نازله به و به دنیا حیات بخشه.»
34پس بوگفتیدی: «اَ نانه برای همیشه اَمَره فدن.» 35عیسی اوشأنه بوگفته: «من نانه حیات ایسم، هر کی می ورجه بأیه، هرگز گرسنه نیبه و هر کی مره ایمأن بأوره، هرگز تشنه نیبه. 36ولی هوطو کی شمره بوگفتم، هرچند کی مره بیدهییدی، امّا ایمأن نأوریدی. 37هر کسی کی پئر، مره ببخشه، می ورجه اَیه و هر کی می ورجه بأیه، هیچ وخت اونه از خودم دوره نوکونم. 38چونکی از آسمان بیزیر نَموم کی می خوأستهیه عمل بوکونم، بلکی بَموم تا خوأستهیه کسییه کی مره اوسه کوده انجام بدَم. 39و خوأستهیه کسی کی مره اوسه کوده اَنه کی کسأنییه کی اون مره ببخشه، هیچکدامه از دست ندم، بلکی اوشأنه در روزِ آخر ویریزأنم. 40و می پئره خوأسته اَنه کی هر کسی کی پسره بیدینه به اون ایمأن بأوره، از زندگییه اَبدی برخوردأره به، و من اونه در روزِ آخر ویریزأنم.»
41اون وخت یهودیأن دربارهیه اون شروع به همهمه بوکودیدی، چونکی بوگفته بو: «من او نان ایسم کی، از آسمان نازله بوسته.» 42اوشأن گفتیدی: «مگر اَ مرد، عیسی، یوسفه پسر نییه کی اونه پئر و ماره اَمأن شنأسیم؟ پس چوطو گه کی ‹از آسمان نازله بوستم›؟»
43عیسی در جواب بوگفته: «همدیگره اَمره همهمه نوکونید! 44هیچکس نتأنه می ورجه بأیه مگر، پئری کی مره اوسه کوده اونه جذب بوکونه. من اونه در روزِ آخر ویریزأنم. 45در کیتابه انبیا بَمو کی: ‹همه از خدا تعلیم گیریدی.› پس هر کی از خدا بیشنَوه و از اون تعلیم بیگیره، می ورجه اَیه. 46هیچ کس پئره نیده، مگر اون کسی کی از طرفه خدا بَمو؛ اون، پئره بیده. 47آمین، آمین، شمره گم، هر کی ایمأن بأوره، از زندگییه اَبدی برخوردأره. 48من نانه زندگی ایسم. 49شیمی پئرأن بیابانه میأن مَنّایه بوخوردیدی، ولی به هر حال بمَردیدی. 50امّا نانی کی از آسمان نازله به، هر کی از اون بوخوره، نیمیره. 51اون نانه زنده من ایسم کی از آسمان نازله بوسته. هر کی اَ نانه بوخوره، تا اَبد زنده مأنه. نانی کی من برای حیاته دنیا بخشم، می بدنه.»
52پس بحثه تندی حاکمأنه یهوده میأن به وجود بَمو کی: «اَ مرد چوطو تأنه خو بدنه اَمَره فده تا بوخوریم؟»
53عیسی اوشأنه بوگفته: «آمین، آمین، شمره گم کی تا انسانه پسره بدنه نوخورید و اونه خونه ننوشید، در خودتأن زندگی اَبدی نأریدی. 54هر کی می بدنه بوخوره و می خونه بنوشه، زندگییه اَبدی دأره و من در روزِ آخر اونه ویریزأنم. 55چونکی می بدن خوراکه حقیقی و می خون نوشیدنییه حقیقییه. 56کسی کی می بدنه خوره و می خونه نوشه در من ساکنه به و منم در اون ساکنه بم. 57هوطو کی پئره زنده مره اوسه کوده منم به می پئر زندهیم، اونی کی مره خوره، توسطه من زنده مأنه. 58اَن، نانییه کی از آسمان نازله بوسته، نه مثله اونچی کی شیمی پئرأن بوخوردیدی و به هر حال بمَردیدی؛ بلکی هر کی از اَ نان بوخوره، تا اَبد زنده مأنه.» 59عیسی اَ حرفأنه زمانی بوگفته کی کَفَرناحومه کنیسه میأن تعلیم دَیی.
عیسی شاگردأن عیسایه ترکه کودید
60خیلی از اونه شاگردأن با ایشنَوستنه اَ حرفأن بوگفتیدی: «اَ تعلیم خیلی سخته، کی تأنه اونه قبول بوکونه؟»
61عیسی دأنستی کی اونه شاگردأن دربارهیه اونه حرفأن همهمه کودن دریدی. اوشأنه بوگفته: «آیا اَن باعثه شیمی انحراف به؟ 62پس اگر انسانه پسره بیدینید کی به خو جایه اوّل صعود بوکونه، چی کونیدی؟ 63روحه کی زندَه کونه، جسم فایدهیی نأره. حرفأنی کی من شمره بوگفتم، روح و زندگییه. 64امّا بعضی از شومأن ایسهییدی کی ایمأن نأوریدی.» عیسی از اوّل دأنستی کی چی کسأنی ایمأن نأوریدی و کییه کی اونه به دشمن تسلیم کونه. 65بعد از اون، بوگفته: «هَنه وستی شمره بوگفتم کی هیچکس نتأنه می ورجه بأیه، مگر اَنکی از پئره طرف به اون عطا بوبوسته بی.»
66در اَ زمان خیلی از اونه شاگردأن وأگردستیدی و دِ اونه همرأهی نوکودیدی. 67پس عیسی او دوازده شاگرده کی قبلاً انتخاب بوکوده بو بوگفته: «آیا شومأنم خوأییدی بیشید؟»
68شَمعونِ پِطرُس جواب بده: «ای سرور، کی ورجه بیشیم؟ کلماته زندگییه اَبدی تی ورجه نَهه. 69و اَمأن ایمأن بأوردیم و دأنیم کی تویی او قدّوس از پیشه خدا.»
70عیسی اوشأنه جواب بده: «مگر شومأن دوازده نفره من انتخاب نوکودم؟ با اَ حال ایتأ از شومأن از ابلیسه.» 71اون به یهودا، شَمعونِ اِسْخَریوطی پسر، اشاره کودی، چونکی ایتأ از او دوازده نفر بو کی بعد از مدتی عیسایه به دشمن تسلیم کودی.

¿Sabías que…?
El pan de vida
- En este capítulo, Juan llama al lago Mar de Galilea y también Mar de Tiberíades. El Diccionario Bíblico de Easton lo describe con doce millas y media de largo y de cuatro a siete millas y media de ancho, con la superficie a 682 pies bajo el Mediterráneo. De Tiberíades, en la orilla occidental, se dice que fue fundada por Herodes Antipas en el año 16 d.C. y que recibió su nombre en honor del emperador Tiberio; algunas barcas de esa ciudad llegaron cerca del lugar donde la gente había comido el pan.Fuentes: el propio texto bíblico · Sea of Galilee · Tiberias
- Esa noche los discípulos salieron en barca rumbo a Capernaúm, y al día siguiente la multitud cruzó y encontró allí a Jesús. Él pronunció la enseñanza sobre el pan de vida en la sinagoga de Capernaúm. El Diccionario Bíblico de Easton señala que la ciudad, no mencionada en el Antiguo Testamento, llegó a ser la propia ciudad de Jesús después de su expulsión de Nazaret y fue escenario de muchos episodios de su ministerio.Fuentes: el propio texto bíblico · Capernaum
- Cuando la multitud se acercaba, Jesús preguntó a Felipe dónde podían comprar pan, una pregunta que el relato dice que era para ponerlo a prueba, pues Jesús ya sabía lo que iba a hacer. Felipe, como Andrés y Pedro, era de Betsaida; respondió que doscientos denarios no alcanzarían para que cada persona recibiera un pedazo pequeño. Andrés, hermano de Pedro, señaló entonces a un muchacho con cinco panes de cebada y dos pescados pequeños, y el Diccionario Bíblico de Easton, al citar ese diálogo entre otros pasajes, dice que Felipe parece haber ocupado un lugar destacado entre los apóstoles.Fuentes: el propio texto bíblico · Phillip the Apostle · Andrew · Simon Peter
Notas escritas con ayuda de IA a partir de fuentes abiertas (Theographic Bible Metadata, CC BY-SA 4.0; Easton’s Bible Dictionary, dominio público) y revisadas antes de publicarse.
Lugares de este capítulo
Solo aparecen lugares identificados con alta confianza (90 % o más según las fuentes académicas reunidas por OpenBible). Mapa de la época: DARE (Digital Atlas of the Roman Empire), CC BY 4.0; mapa actual: © colaboradores de OpenStreetMap; lugares: OpenBible.info (CC BY 4.0).
Créditos y licencia de esta traducción
Gilaki John The Gospel of John in the Gilaki language of Iran copyright © 2014 gilakmedia.com Language: Gilaki For copyright permission questions, please write [email protected]. This translation is made available to you under the terms of the Creative Commons Attribution-No Derivatives license 4.0. You may share and redistribute this Bible translation or extracts from it in any format, provided that: You include the above copyright and source information. You do not make any derivative works that change any of the actual words or punctuation of the Scriptures. Pictures included with Scriptures and other documents on this site are licensed just for use with those Scriptures and documents. For other uses, please contact the respective copyright owners. 2015-01-02
Fuente: http://ebible.org/glk/ · eBible.org